| در قرآن کریم، دربارة فقرا و مسکینان و کمک به آنان چه آمده است؟ |
 |
 |
 |
| نوشته شده توسط ستوده |
| يكشنبه ، 4 دی 1390 ، 07:00 |
|
یکی از مشکلاتی که جوامع را تهدید میکند و دل هر منصفی را میآزارد، اختلاف طبقاتی جامعه است. قرآن کریم و روایات، افزون بر مبارزة با این اختلاف، برای رفع تبعیض، ایجاد همدلی و هم زیستی با فقرا و احترام به آنان توصیه کردهاند.
در شأن نزول آیة 52 سورة انعام آمده است:عدهای از مؤمنان تهیدست، به نام اصحاب صفّه، در مدینه زندگی میکردند و رسول خدا خود به آنان رسیدگی میکرد و مقرّبشان میداشت و در کنارشان مینشست و با آنان دمخور بود.
افراد ثروتمند و غرق در ناز و نعمت بر این کار پیامبر خرده میگرفتند و میگفتند:آنان را از خود بران... روزی که یکی از همین اصحاب صفه به پیامبر چسبیده بود و با ایشان صحبت میکرد، مردی از انصار به حضرت گفت:اینان را از خودت بران و دور کن ، در این هنگام آیة 52 سورة انعام نازل شد. در این آیه خداوند فرموده است:"کسانی را که پروردگار خود را بامدادان و شامگاهان میخوانند ـ در حالی که خشنودی او را میخواهند ـ مران. از حساب آنان چیزی بر عهدة تو نیست و از حساب تو نیزچیزی بر عهدة آنان نیست. تا ایشان را برانی و از ستمکاران باشی"
مشابه همین دستور در آیة 28 سورة کهف نیز آمده است. در این آیه به طور مستقیم به پیامبر دستور داده شده است که هرگز چشمهای خود را از فقرای با ایمان برمگیر و همیشه در کنار آنان باش.
در روایتی از حضرت امام صادقآمده است:هر کس مؤمن مستمندی را تحقیر کند، خداوند همواره با او با دیدة حقارت و خشم بنگرد تا این که از نظر تحقیرآمیز خود نسبت به آن مؤمن، دست بردارد. |
| آخرین بروز رسانی مطلب در پنجشنبه ، 11 اسفند 1390 ، 15:30 |